เยรูซาเล็ม — อัลกุดส์ในภาษาอาหรับ — เป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์อันดับสามในอิสลาม ได้รับการเคารพในฐานะจุดหมายปลายทางของการเดินทางในยามค่ำคืนอันมหัศจรรย์ของท่านนบีมุฮัมมัด (อิสรออ์) และการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (เมียะอ์รอจญ์) และเป็นกิบลัตเดิมก่อนที่ทิศทางการละหมาดจะหันไปสู่มักกะฮ์ ภายในกำแพงเมืองเก่า มีฮะรอมอัชชะรีฟ ลานกว้างใหญ่ที่เป็นที่ตั้งของโดมแห่งศิลา ซึ่งสร้างเสร็จโดยเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ อับดุลมาลิก ในปี ค.ศ. 691 หนึ่งในอนุสรณ์สถานสถาปัตยกรรมอิสลามที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ และมัสยิดญุมุอะฮ์อัลอักซอที่ได้รับการสร้างใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าหลังเหตุแผ่นดินไหวตั้งแต่ศตวรรษที่เจ็ด เยรูซาเล็มเจริญรุ่งเรืองภายใต้ราชวงศ์อุมัยยะฮ์ อัยยูบียะฮ์ — ภายใต้ซึ่งศอลาฮุดดีนได้ฟื้นฟูการปกครองของมุสลิมในปี ค.ศ. 1187 — และมัมลูก ผู้ก่อสร้างมัดเราะซะฮ์มากมายรอบฮะรอม วันนี้เมืองยังคงเป็นที่สักการะประจำวันของมุสลิม โดยการละหมาดวันศุกร์ที่อัลอักซอดึงดูดผู้คนนับหมื่น แม้ว่าการเข้าถึงและสภาพการเมืองจะยังคงเป็นที่ถกเถียงอย่างลึกซึ้ง