Lahore was de culturele hoofdstad van het Mughal-rijk onder Akbar, Jahangir en Shah Jahan, en blijft een van de meest architecturaal belangrijke islamitische steden van Zuid-Azië. De Badshahi-moskee, voltooid in 1673 onder Aurangzeb, behoort tot de grootste moskeeën van het Mughal-tijdperk en kijkt uit over het Lahore Fort vanuit een uitgestrekt openbaar plein; de kleinere Wazir Khan-moskee uit 1635 binnen de ommuurde stad is een gevierd juweel van Mughal-tegelmozaïekdecoratie. Lahore herbergt ook het Data Darbar-schrijn van Ali Hujwiri (Data Ganj Bakhsh), een elfde-eeuwse soefi wiens Kashf al-Mahjub de vroegst overgebleven systematische Perzische verhandeling over het soefisme is, en de tombe van de filosoof-dichter Muhammad Iqbal naast de Badshahi-moskee. Vandaag is Lahore een van de dichtstbevolkte steden van Pakistan, met een levendige traditie van qawwali, urs-festivals bij haar vele schrijnen en grote publieke vieringen van Ramadan en de grote islamitische feestdagen.