Medina, izvorno Jesrib, grad je u koji je Poslanik Muhamed migrirao 622. godine — Hidžra koja označava početak islamskog kalendara — i gdje je uspostavljena prva muslimanska zajednica. To je mjesto ukopa Poslanika, čiji se mezar nalazi ispod zelene kupole Mesdžidu-n-Nebevija, Poslanikove džamije, koja je tokom četrnaest stoljeća proširena iz jednostavnog ograđenog prostora od palminih stabala u jednu od najvećih džamija na svijetu. Prva dva halife, Ebu Bekr i Omer, ukopani su pored njega; obližnja Kuba džamija tradicionalno se identificira kao prva džamija sagrađena u islamu. Klasična uloga Medine kao kolijevke rane muslimanske zajednice, kodifikacije poslaničkog sunneta i formiranja malikijske pravne škole i danas oblikuje njen vjerski život, gdje hadžije kombiniraju posjete Ravdi sa naučnim halkama u Haremu, a grad zadržava duboko pobožan, učen karakter.